Hari-hariku di Sekolah



Sudah menjadi perkara biasa, di musim peperiksaan di sekolah saya, saya akan menjadi translator. Bukan translator Bahasa Inggeris ke Bahasa Melayu, tetapi Bahasa Melayu ke Bahasa Inggeris.



"Teacher, what is tikar?"


"Tikar is a mat.."


"Ooooo...."


Perkataan-perkataan lain :


1. Empangan
2. Penginapan
3. Denai
4. Beca
5. Pengangguran
6. Kebajikan
7. Musuh
8. Mengkuang

9. .......
10. .....
11. .....


Dan banyak lagi perkataan. Secara tidak lansung vocab Bahasa Inggeris saya secara paksa rela 'ter'bertambah, haha.


Serius! If u translate it in english, they can understand. But if in Malay, lambat sikit la mereka nak pick up. Sama la jugak kalau marah diorang guna bahasa Melayu, mesti tak jadi apa. Tapi bila marah dalam Bahasa Inggeris boleh pulak faham. Adehhh, dah la cikgu dia ni tak pandai omputeh, kekeke.

Tapi yang ku pelik sangat, cakap BI memang macam air, tapi bila nak jawab soalan sains berterabur pulak. Better la cikgu dia ni, kekekeke.


Apa-apa pun, i appreciate them very much. My english is quite better now than before. They help me a lot, walaupun mula-mula dulu malu jugak. Tapi kubuat selamba saja.


"Sorry, i'm not very fluent in english. Ur english is much more better than me".


"It's ok teacher. At least u try. And your english is not so bad actually!". Kata seorang anak didik saya suatu hari semasa dia bertanyakan soalan science. Memang dia selalu tanya soalan pun. Saya hari-hari kena bersedia.


Tiada benda mahu diceritakan ni. Itu yang membebel kesah sekolah. Saya sendirian di rumah sewa ni, geng yang lain semua sudah balik kampung siang tadi selepas sekolah. Saya tumpang kereta Cikgu Nurul, sekolah dia tak cuti pulak esok, maka hamba terpaksa la juga menunggu beliau. Apa-apa pun beliau la harapan hamba untuk balik kampung :p


Kadang-kadang timbul rasa fed up being a teacher, mungkin sebab bebanan tugas yang ntah-hape-hape itu. Susah mahu cakap. Orang luar mesti ingat keje che'gu senang. So tak payah cakap la. Sesapa che'gu mesti paham.

Tapi bila dapat sesuatu dari murid, biarpun hanya baris kata-kata, ia bagaikan ubat yang boleh sembuhkan sejuta rasa kudis dalam hati.


And i love the title "Cikgu" as they alwez call me.. :)

Esok saya balik kampung. Kita sambung blogging di kampung pula yer ;)

Legaaaa...

Fuh! Akhirnya demam meroyan saya sembuh juga akhirnya. Mana taknya, Mr.Maxis ni buat hal pulak. Hampir dua minggu jugak tu. Bagi penampor Jepun pun tak guna. Kena jugak menyusahkan diriku yang kerdil ni mengusung segala mak nenek ke maxis centre. Dekat dua jam pulak tu dok situ. Mamat India tu pun tak-tau-ape-ke-bende-masalahnya. Tapi setelah berhempas-pulas akhirnya connection kembali normal. Maka serta-merta jugalah demam meroyan saya hilang,hehe.
Tak dapat gebang panjang-panjang ni. Nak pergi merayau-rayau ke laman orang kejap :)

Diari Ramadhan 3

turutt!! turutt!! <-- ni adalah bunyi talian tetap di rumah saya.

"Helo... Aaa, mak lang............................ Mak ada, Kak Yong pun ada......................... tgh wat kueh.................... Kak Yong! Mak Lang nak ckp dgn kamu!".

"Yup, Mak Lang..."

"Bila balik kampungnye?"

"Semalam....".

"Banyak ke wat kueh?"

"Ada la jugak orang tempah".

"Cikgu sekolah kamu yang tempah ke sekolah mak kamu?".

"Sekolah mak. Sekolah orang, tahun depan aru nak mula projek, hehehe".

"Eeee, boleh tak kepala otak tu tak pikir bisnes?".

"Mana boleh. Orang nak jadi Siti Khadijah! Bisneswoman! Hehe..".

"Nak jadi Siti Khadijah kena pakai unta la," jawab Mak Lang.

"Takpe, Siti Khadijah ni nak beli unta 4 roda, ehe.."

"Cikgu sorang ni laaa.... Ok lah, bagi Mak Lang cakap dengan abah kamu kejap".

Selepas gagang bertukar tangan saya pun sambung kerja saya. Saya kini ada di kampung. Menyambung tugasan saya. Tapi tahun ni tak puas la berniaga. Sempat buat sikit je. Kalau macam tahun lepas saya masih penganggur terhormat. Maka lebih banyak masa untuk saya buat biskut raya.
Saya kena buat sendiri dua jenis biskut ini sebab mak saya kurang arif untuk bentukkan doh biskut gajus tu. Saya pula tak pandai nak buat tat. Pasal jari saya akan tenggelam terus dalam acuan tu. Al-maklumla, punya tangan yang comel kan, nak buat macam mana :p

Tahun ini modal semua mak yang keluar. Saya nak keluar modal pun macam alang kepalang je. Bukan saya boleh buat tiap-tiap hari.

"Mak, berapa ni nak bagi saham?"

"50 cukup ler... ".

"Aaaa?? Mana aci. Modal balik kampung ni lebih 50 hengget tau".

"Kamu bukan keluar modal pun". Kata mak sambil gelak-gelak.

"Mak tau tak, tol dari Jalan Duta tu ke Ipoh pun dah Rm26.70. Tol dari Ipoh ke Kuale plak 3.50. Pergi balik dah lebih 50 tau.."

"Eh, mana bolehhhh nak upah banyak-banyak."

Hampesss.... Sebenarnya saya tak kisah pun. Ambil kat mak semua pun takpe. Saya buat tahun ni cuma tak nak pelanggan yang memang dah biasa beli tu lari je. At least diorang masih boleh dapat biskut yang diorang nak.

"Tahun depan beli oven sendiri. Nanti bawak je balik kampung biskut yang dah siap". Kata mak.

Memang cadangnya begitu la. Tapi larat ke saya? Nak sekolah lagi. Tapi tak kira, boleh punye! Malaysia kan boleh, haha.

Dah pukul 6.40. Setengah jam lagi nak berbuka ni. Dalam pukul 9 nanti saya nak balik KL. Bukan saya yang nak balik lewat. Tapi si nurulsensei yang nak balik selepas berbuka. Saya ikut jer :D

Label : Sekolah

"Cikgu, nak tanya cikgu sket boleh?"

Seorang student perempuan yang manis datang menghampiri saya yang juga sememangnya manis, kekeke :p



"Errmm, apa dia?".



"Kalo saya tak puasa minggu depan, tapi saya tak makan kat sekolah, makan kat luar sekolah boleh tak?".

"Aaaa? Kamu tak nak pose next week? Tak nak puasa sepanjang kamu exam?"

"Takde la hari-hari. Ada hari jer. Saya tak larat la cikgu...".

"Kamu ni, tak berkat nanti baru tau. Ni bulan pose, bulan berkat. Saya dulu PMR bulan pose jugak. Ok je.."


"Cikgu lain, saya lain..."

"Puasa la elok. Kamu tak pikir nak makan. Kamu boleh concentrate jawab soklan xm. Bila perut kosong oksigen banyak pergi kat otak....". Bla bla bla dan bla lagi. " Kena naik van jenazah baru tau!"

"Eh, bukan lelaki je ke cikgu yang kena naik van jenazah kalau tak pose?"

" Pompuan pun sama...."

"Diorang pegi mana naik van jenazah tu?"



"Pi balai polis then jalan2"

"Jalan2?? best la gitu...". Adoi la, sabo je la aku.

"Dah, jangan nak tinggal puasa...."

"Tapi saya takut saya tak tahan la cikgu... Mak saya bagi je saya tak puasa..."



Dush!! Dush!! Apa lagi saya mahu jawab. Mak dia sendiri bagi permision. Waduh-waduh!

Diari Ramadhan 2

Sejak dari mula puasa boleh dibilang dengan jari berapa kali saja saya beli makanan siap di bazar Ramadhan. Memang amat sangat boleh dibilang dengan jari kerana hanya sekali saja saya beli makanan di bazar. Itu pun semasa berbuka puasa di rumah Ija di Sentul.


Bazar Ramadhan depan flat saya ini je. Saya pernah pergi sekali. Tapi tak berkenan la dengan jualan-jualan mereka. Sejak dari mula puasa saya dan membe-membe serumah akan beli bahan mentah dan masak sendiri. Untung ada Kak Esha. Boleh tahan juga skill dia masak. Saya pun apa kurangnya, haha! :p


Hari ini menu kami terlebih banyak pulak. Memasak sendiri amat menjimatkan. Bahan-bahan mentah yang dibeli kami kongsi bertiga. Memang jimat beb!


Figure above shows the end product of an experiment. Which end product belongs to Hayad ? :p

Haha, saya cuma sediakan ayam perap jer. Yang tukang goreng adalah Nor. Oh, tak lupa juga budu tu. Saya juga yang sediakan. I luv budu very much! Cecah dengan mempelam pon sodapppp :D

Dah pukul 10 la, lapaq pulak rasa. Nak pi makan la kejap. Daaa...

Menge'tag' Diri Sendiri

Walaupun takde sapa yang tag saya, saya dulik apa. Saya nak jawab juga tag. Sebab Ina pun ada kata dia tag kepada sesiapa yang rasa nak buat. Tambahan pula otak saya tengah beku, tak tahu mahu menulis apa.

1. Dah pukul berapa sekarang?
- pukul 5.44 pagi (baru lepas sahur)

2. Apa mood sekarang?
- baik

3. Rasa nak buat apa sekarang?
- Ikut hati nak tido semula, tapi kang mesti rasa malas nak bangun balik.

4. Kalau ada magic sekarang rasa nak buat apa?
- Nak jampi pengetua supaya dia beri saya cuti supaya dengan itu saya boleh balik kampung
buat bisnes kueh raya .

5. Rasa nak tengok citer apa sekarang?
- Tiada rasa nak tengok cerita apa-apa.

6. Keluarga tgh buat apa sekarang?
- Keluarga kat kampung. Mereka pun mungkin sama,baru lepas sahur,pastu mandi,solat
subuh, siap-siap pergi keje.

7. Apakah waktu makan sekarang? Dah makan?
-Masa tengah jawab tag ni orang dah azan, so waktu makan adalah jam 7.12 pm nanti.

8. Rasa nak duduk bersama siapa sekarang?
-Tiada siapa-siapa

9. Dan dia tgh buat apa sekarang?
-rujuk semula soalan no.8

10. Macam mana cuaca sekarang?
-Tak tau. Tak pergi tengok kat luar pun. Tapi rasanya cucaca baik saja.

12. Rasa nak souvenir dari siapa sekarang?
-Tak rasa nak souvenir pun...

13. Setelah menjawab beberapa soklan survey ni, apa mood sekarang?
- Mood saya biasa-biasa saja.

14. Jadiknye, dah pukul berapa sekarang?
- Sudah pukul 6 pagi.

15. Akhir sekali, rasa nak tag siapa sekarang?
- Tiada sesiapa (sebab saya pun takde sapa menge'tag'. Tag diri sendiri je ni)

Ok lah, nak pi mandi, solat subuh then siap-siap ke sekolah. Baju pun tak iron lagi ni. Selamat berpuasa semua!

Followers